Wedstrijdverslag VVOG – CSV12 13 februari 2016

Een waterig zonnetje maakte een eind aan de winterstop en scheen door de kieren van de gordijnen waardoor de mannen van CSV12 op de zaterdag voor Valentijnsdag werden gewekt. Tijd om ’s ochtends nog snel even een flesje parfum of een bos rozen te kopen voor de echtgenotes was er niet: om 12.30 stond de wedstrijd tegen VVOG gepland. Niet iedereen oogde even uitgeslapen toen kort voor de wedstrijd de opstelling bekend werd gemaakt:

Goal: Tukker
Verdediging (v.l.n.r.): Jozef, Patje, Gijssie, meneer Zintel
Middenveld: Pelle, Bub, JusTim Bieber, Mattie
Aanval: Boomboom, Rocket Ronnie

Bank: Petert (ging vlaggen, waarvoor hulde), Don Leon die later aansloot
Toeschouwers: Robbie, Babs, Joppie, Abel

Na de gezamenlijke warming-up kon er nog een paar minuten een balletje worden ingeschoten. De vele handschoentjes en een enkele maillot bij de jeugdige tegenstanders verraadde wellicht een licht voordeel bij de roodgelen, waar louter echte kerels de kou trotseerden zonder dit soort attributen. VVOG had alleen de Armani handtasjes in de kleedkamer achtergelaten.
Patje won de tos zodat we met de zon in de rug de vijandelijke goal konden bestoken.
De scheids, klein postuur met handschoenen wilde kennelijk zo snel mogelijk de warme kantine weer in, want hij liet iets voor half één de aftrap nemen.
Wat VVOG ook probeerde het lukte niet om van de eigen helft af te komen, laat staan gevaarlijk te worden voor onze goal. Tukker stond dan ook te vernikkelen van de kou. Dat zou niet zonder gevolg blijken. Hierover later meer.
Na een paar plaagstootjes vanaf rechts, schoot er een bal door over de linkerkant. Niemand van de tegenstander schatte het gevaar in maar onze gelegenheids links half zag wel heil in deze bal. Na de bal knap binnen te hebben gehouden bedacht Pelle zich geen moment en trapte de bal met een prachtige boog in de verre bovenhoek. De keeper stond niet goed opgesteld maar verkeek zich ook volledig op dit fraai staaltje voetbalgogme en technisch perfect uitgevoerde hoogstandje van de man die al zo vaak doel had getroffen met een ander shirt en rugnummer. Eerlijk gezegd had ik er vanaf mijn positie niet zo goed zicht op (veel verder kon ik er als rechtsback niet vanaf staan), maar getuige het waarderende gejuich en applaus vanaf de zijlijn door vriend en vijand moet het echt een beauty geweest zijn. Genoeg veren in de kont van Pelle. De bal rolde alweer bij de 0-1 tussenstand.
Kort daarna legde CSV12 een aanval op de mat die je normaalgesproken alleen op de training ziet. Veel te ingewikkeld, over veel te veel schijven omdat volgens een rare spelregel iedereen de bal een keer moet hebben aangeraakt. Het zou zo maar kunnen dat de aanval bij Tukker begon en van links naar rechts, van voet naar voet ging. Toen Gijssie de bal vanuit een vroege voorzet voor de goal lepelde op 3 lopende ploeggenoten bleek Pelle alweer de meest uitgekookte van iedereen. Van dichtbij liet hij de keeper voor de 2e keer vissen. Een echte teamgoal.
De knulletjes van VVOG wilden de mouwen wel opstropen maar dat was te koud. In plaats daarvan deelden ze een paar onbenullige schoppen uit. Met name Bub, Pelle en BoomBoom moesten het ontgelden. De scheids kon echter niet met handschoenen de kaarten uit de borstzak krijgen en besloot het af te doen met een verbale vermaning.
Geen bal van VVOG die in voorwaartse richting werd gespeeld kwam aan. Toch was het één van die kansloze passings die Tukker weg wilde schieten waarbij het in zijn rug schoot. Hij speelde de eerst helft uit door rustig tegen de doelpaal te gaan zitten.

In de rust werd Tukker gewisseld voor DonLeon, die van positie wisselde met JusTim Bieber, waarna hij wisselde met Jozef zodat hij op linksback uit kwam…

De tweede helft ging VVOG iets meer drukken en wij juist iets meer leunen. Het was aan ons solide leidinggevende centrale duo te danken dat hun pogingen steevast op niets uitliepen.
Toen Pelle weer eens attent reageerde toen de bal in een overvol strafschopgebied voor zijn rechter viel tekende hij de 3e van de middag aan: een hattrick! De grens probeerde de goal vanwege buitenspel af te laten keuren, maar volgens mij speelde een verdediger de bal met de borst te kort terug op zijn eigen sluitpost. 0-3.
Ronnie had nog steeds last van de jetlag en werd gewisseld voor Petertje. Pelle mocht in de spits gaan lopen en Petert op linkshalf.
Met nog een twintig minuten te spelen wist Bub een bal te onderscheppen en in te spelen op Pelle die onbenullig tegen de grond werd gewerkt en gretig ging liggen in de 16. Strafschop. Tegen alle aanwijzingen in om Meneer Zintel de pingel te laten nemen, eiste BoomBoom de bal op en schoof deze heel beheerst de goal in. 0-4-!!
Met deze tussenstand schakelde CSV een tandje terug, waardoor VVOG zowaar een aantal kansen kreeg.
Eerst werd keeper JusTimmie ondersteboven gelopen bij een hoge bal. Gelukkig kon hij door. Ons middenveld geloofde het wel en liet steeds vaker hun mannetje lopen. Het kon dan ook niet uitblijven dat er een keer een bal verkeerd zou vallen. Leon werd daarbij ons lijdend voorwerp. Hij kreeg de bal tegen zijn hand geschoten en de scheids wees naar de stip. DonLeon probeerde de scheids nog van zijn onschuld te overtuigen door te zeggen dat hij het leer tegen zijn uit de broek hangende leuter had aangespeeld gekregen. De arbiter was even onverbiddelijk als geïmponeerd. VVOG liet de eretreffer over aan de keeper die geen fout maakte. Helaas niet de nul gehouden 1-4.
Een aantal spelers van CSV snakte naar het eindsignaal. De bonkige spits van VVOG zag hierdoor kans om door de verdediging heen te lopen. Meneer Zintel kon zijn oude lijf weliswaar nog tussen de bal en de spits krijgen maar liet zich kinderlijk eenvoudig wegzetten waardoor de weg naar de goal open lag. Daar zal hij vannacht nog wel even wakker van liggen, want de inzet van de spits kon niet gekeerd worden door JusTim. 4-2.
Nog steeds onder de indruk van de anaconda achtige taferelen bij de penalty besloot de scheids om de warme douche op te zoeken om zijn eigen gereedschap te vergelijken.

MotM: Soms is het lastig soms is het overduidelijk: Pelle scoorde een hattrick en bleek ook meeverdedigend een meerwaarde voor ons aller CSV12. Helaas mocht hij de wedstrijdbal niet meenemen en viste hij na afloop wel erg naar complimenten…. en die krijg je! Zonder uitzondering waren alle lof uitingen meer dan terecht!

Wedstrijdverslag bekerwedstrijd CSV 12 – DVS 5 december 2015

Het heerlijk avondje was gekomen. De aftrap van de voorlaatste wedstrijd van CSV 12 in 2015 was gepland om 15.30 uur. De veldverlichting moest aan en de maan scheen door de bomen. De gure wind maakte het avondje iets minder heerlijk dan had kunnen zijn, maar omdat het droog bleef klaagde niemand daarover. Meneer Zintel had M.Belyazid bereid gevonden om deze wedstrijd te leiden.

De opstelling uit het grote boek van onze eigen goedheilig mannen was een interessante 4-4-2:

Goal: Herald
Verdediging (v.l.n.r.): Meneer Zintel, Gijssie, Jozef, Petert
Middenveld: Waaauwter, Patje(c), Bub, Thijssie
Aanval: Pelle, Joppie

Bank: Henry (ging vlaggen, waarvoor hulde), Don Leon, Tim en Blouwtje
Toeschouwers: wie anders dan Robbie, Ronnie, Nico, Henry’s zoontje en later Babs, Peter’s verloofde en Jenny.

In tegenstelling tot de afgelopen twee wedstrijden verloor onze captain de toss. Ook de eer van de eerste aanvalsopzet moest aan de bezoekers worden gelaten. De rappe nummer 14 van DVS dacht meneer Zintel af te schudden en de bal in niemandsland voor te kunnen slingeren. Niemand kon het duo bijbenen. Maar de ruimte werd vakkundig dichtgelopen waarmee de kans op een goede voorzet er uit werd gehaald en de bal hopeloos over de achterlijn werd gespeeld. Toch was deze speldenprik signaal voor CSV 12 om dichter op de tegenstander te zitten. Deze spelopvatting leverde direct resultaat op. Toen Pelle de bal in de voeten gespeeld kreeg na geklungel in de verdediging van DVS aarzelde hij geen moment en zette CSV 12 moeiteloos op een 1-0 voorsprong. Een regelrecht cadeautje, maar wat had je dan gedacht op pakjesavond! DVS had toen nog het idee dat er niks verloren was. Maar toen CSV de meest oogstrelende aanval van de vroege avond op de mat legde en een echte teamgoal maakte werd duidelijk dat er voor DVS niks te halen viel. Na een vroege onderschepping van Meneer Zintel kwam Bub aan de bal. Hij passte op Pelle die de mee opgekomen Waaauwter bediende. Waaauwter behield het overzicht trok de bal laag voor vanaf de linkerkant en vond de vrijstaande Joppie die genadeloos afdrukte: 2-0.

Matthijs dacht de 3-0 te maken toen hij vanaf ongeveer de penaltystip de bal vanuit de draai wist in te schieten. Helaas voor Thijssie had de sluitpost op zijn inzet de enige fatsoenlijke redding van de middag in huis.

Binnen het half uur maakte Bub na een individuele actie 3-0 door de bal uit een onmogelijke hoek in de rechterbovenhoek te krullen.

Hoe goed CSV 12 samenwerkte werd duidelijk uit een verdedigende actie. Nadat Bub de nummer 14 tegen de grond had gewerkt leek de bal door de verdediging te worden gesneden. Jozef blokte een instormende DVS’er en Meneer Zintel schermde de bal af voor de uitstormende Tukker, die de bal wegroste. Iedereen vocht voor elkaar en hielp elkaar.

Op ingeven van de technische leiding stond de bank hevig te gebaren naar de scheids om een wissel te kunnen uitvoeren. Meneer Zintel moest zijn plek af staan aan vlaggenist Henry. Zintel was hier absoluut niet blij mee en verdween in de kleedkamer, de bank verbouwereerd achterlatend. Dat doet hij anders nooit! En ook vandaag niet, want later bleek dat hij thee ging halen voor in de rust en een trainingsbroek had aangedaan.

De invalbeurt van Henry was van korte duur. Hij raakte geblesseerd aan de knie, tot grote teleurstelling van zijn zoon die was meegekomen om papa aan te moedigen. Chris loste hem af de laatste 5 minuten van de eerste helft. De linksback positie kende dus nog in de eerste helft 3 verschillende spelers. Ook Petert liep op zijn laatste benen, maar maakte de 45 minuten wel vol.

In de rust moest Gijssie weg waarmee de wissels voor de hand lagen. Don Leon verving Gijssie en kwam op linksback, de 4e speler op deze positie. Chris schoof naar het midden van de verdediging en Meneer Zintel trok de trainingsbroek uit om op rechtsback te gaan lopen. Tim mocht de 2e helft beginnen en Joppie maakte zijn debuut als vlagger. Met een peuk in de mond posteerde Joppie zich aan de verkeerde kant van het veld en stond later weliswaar aan de goede zijde opgesteld maar daarmee hield het qua lijnrechterskwaliteiten wel zo’n beetje op.

De tweede helft was goed en wel bezig of onze gedreven Timmie dwong de verdediging tot een te korte terugspeelbal. Timmie flitste langs zijn tegenstander en frommelde de bal onder de keeper door die vergeefs of te laat naar de grond ging: 4-0! Timmie vierde zijn doelpunt ingetogen maar zweepte zijn ploegmaats op om niet te verslappen. Dat deden we dan ook niet. Intussen was het grote zwarte pieten bij de tegenstander begonnen. Dan weer moest de scheids het ontgelden, dan weer een teamgenoot of de eigen grensrechter. CSV 12 keek het aan en bleef gefocust op het spel. Dit was één van de weinige wedstrijden zo niet de eerste dat geen enkele rood gele strijder de discussie aanging met de scheidsrechter.

Pelle was al de hele wedstrijd ongrijpbaar voor de verdediging van DVS. Of ze nou kort op hem zaten of juist wat ruimte lieten, alles wat Pelle met de bal deed leverde iets op. Bovendien verliep de samenwerking met Waaauwter uitstekend, een echte tandem!

Het was alsof Pelle een hunnebedsteen had meegenomen, de deur van de DVS verdediging stond wagenwijd open toen Pelle zijn score verdubbelde door de 5-0 aan te tekenen. Nog steeds spreidde CSV 12 een ontembare scoringsdrang ten tonele. Nadat de bal uit een corner vanaf links over alles en iedereen heen waaide pikte Waaauwter de bal op rechts op. Hij had alle tijd om een medespeler uit te kiezen en koos voor Bub die de bal achter zijn standbeen in de goal hakte. Het moet gezegd worden dat de keeper van DVS er hier niet lekker uit zag. Onze eigen Tukkert had dit rollertje wel gepakt, maar nu mocht ook onze kapitein (niet aanvoerder) zijn tweede van de middag bijschrijven, 6-0!

Kort na zijn glorieuze goal werd Bub ietwat onachtzaam. Ondanks coaching verspeelde Bub knullig de bal op het middenveld. Eerlijk is eerlijk, je kan Bub niet verwijten dat hij verzaakte. In een uiterste poging om de aanval in de kiem te smoren tackelde hij de man met de bal van achteren en haalde hem neer. De arbiter kwam aangesneld en hoefde de prent eigenlijk niet te laten zien, want Bub was al onderweg naar de bank voor de 10 minuten tijdstraf. Ook in overtal kon DVS geen potten breken.

Joppie werd uit zijn grensrechterslijden verlost en Matthijs ruilde van plek met hem. Onder het oog van de nieuwe grens werd Don Leon slachtoffer van de dadendrang van Jozef die het houden van de nul heilig had verklaard. In een poging de bal uit te verdedigen ramde Jozef de bal in het gezicht van Don Leon die op minder dan twee meter stond. Leon ging gestrekt en moest groggy de wedstrijd staken. Met nog een paar minuten te spelen mocht Matthijs de wedstrijd vol maken als linksback nummer 5! Dat hij dit niet gewend was bleek wel uit het feit dat hij bij een 6-0 tussenstand veel te ver naar voren stond. Op die positie (links voorin) gaf hij een kansloze voorzet die, gevangen door de wind en onkunde van de keeper, pardoes binnen viel! De verslaggever was de tel kwijtgeraakt net als de Huispiet die steeds de pieten probeert te tellen. Pas onder de douche werd hem de eindstand van 7-0 verwittigd.

Nadat DVS het na 60 minuten al voor gezien had gehouden, floot Mostafa na exact 90 minuten voor het einde van de wedstrijd.

MotM: Deze wedstrijd was een ultieme teamprestatie. Er was niemand die onvoldoende scoorde of een gebrekkige inzet liet zien. Er werd gestreden voor iedere meter, iedere bal en samen zetten we een dijk van een wedstrijd neer! Ik maak dan ook gebruik van een ‘joker’ bij de uitverkiezing van deze MotM: het hele team!! #trotsopCSV12

 

Wedstrijdverslag bekerwedstrijd CSV 12 – Oene 4 24 oktober 2015

De afgelopen wedstrijden had Joppie wellicht al gerekend op een uitverkiezing en deze week was het eindelijk zover: Joppie is verkozen tot MvdW, niet te verwarren met de MotM waarmee ik het verslag traditioneel zal afsluiten. Joppie was Man vóór de Wedstrijd omdat hij op geheel eigen wijze via de Whatsapp het team bij elkaar kreeg voor een overleg waarin teamafspraken, het wisselbeleid en het spelsysteem werden besproken. Uitkomsten van dit overleg zijn in ieder geval de volgende afspraken:

  1. De leiders bepalen en hebben dus per definitie ‘het laatste woord’. Dit mandaat hebben ze gekregen vanaf het moment dat ze zich als leiders hebben aangeboden aan het team en het team voor hen gekozen heeft. We spelen volgens het principe dat iedere contributie betalende spelers recht heeft op speeltijd. Een enkeling geeft aan dat zij hun speeltijd ondergeschikt vinden aan het resultaat, waarvan akte wordt genomen door de leiders.
  2. Aanmelden trainen uiterlijk zondagavond
  3. Aanmelden wedstrijd uiterlijk woensdagavond
  4. Wanneer een speler van CSV 12 deze deadline niet respecteert en er vervanging geregeld wordt vanuit andere teams hebben de vervangers voorrang in de wedstrijd op de speler van CSV 12 die zich te laat heeft aangemeld. Het spreekt voor zich dat een speler die trouw de trainingen bezoekt eerder in aanmerking komt voor een basisplek dan iemand die (om wat voor reden dan ook) de trainingen verzuimt. Uiteindelijk beslissen de leiders (zie afspraak 1)
  5. Voorafgaand aan de wedstrijd wordt bepaald wie van de bankzitters mag coachen en het wisselbeleid mag bepalen
  6. Het bespreken van misschien wel het belangrijkste onderdeel, het spelsysteem, kwam vanwege tijdgebrek niet echt aan de orde. Dat komt later aan de orde. Voor nu spelen we voorlopig 4-3-3

De opstelling zag er derhalve als volgt uit:

Goal: Herald                                                                                                               Verdediging (v.l.n.r.): Lekker Ding, Gijssie, De Blouwe, Don Leon                                    Middenveld: Woutert, Patje,  Matthijs                                                                                   Aanval: JusTim Bieber, Joppie, Chris

Bank: Petert (ging vlaggen, waarvoor hulde), Angelo, Jozef, MatsoeMatsoe, Mark Toeschouwers: wie anders dan Robbie, Meneer Zintel, Ronnie en een fan van Chris

Oude tijden herleefden op het sportpark Orderbos. CSV 12 (voorheen CSV 8) trof in Oene 4 een bekende tegenstander waarmee ze in een grijs verleden ingedeeld waren in de vijfde klasse. En het moderne kunstgras maakte plaats voor het biologisch verantwoorde en milieuvriendelijke natuurproduct echt gras. De gemaakte afspraken werden direct geëffectueerd waardoor Meneer Zintel als vanouds de coachingstaken kreeg toebedeeld.

Nadat CSV een haast professionele warming-up had gedaan riep de plaatsvervangend coach de spelers bij elkaar zoals hij vroegah gewend was toen hij zelf leidert was van CSV 8. Strekking van zijn betoog: scherp beginnen, (voor elkaar) strijden, lekker voetballen en ongeacht de uitslag met een tevreden en goed gevoel van het veld kunnen stappen. Die woorden bleken een bron van inspiratie voor het team van CSV dat vanaf het eerste fluitsignaal duidelijk maakte te gaan voor het maximale: winst en goed samenspel!

De scoutingsrapporten van Oene voorspelden een zware middag voor CSV. Oene draait immers goed in de competitie. Zij spelen een klasse hoger dan wij en zullen dit seizoen ongetwijfeld minder spelerswisselingen hebben moeten inpassen dan wij. De nummer 9 van de Ajax wannabe’s was de meest beweeglijke en in het oog springende speler en daarmee hun gevaarlijkste man. Zijn directe bewaker Henri wist 25 minuten lang zich dusdanig te positioneren dat die nummer 9 geen gevaar kon stichten.

Het meest kolderieke moment van de wedstrijd leverde twee gele kaarten op. De nummer 3 van Oene werd door Patje reglementair gestuit in zijn poging om door de verdediging heen te komen. De nummer 3 dacht vervolgens een overtreding gevolgd door een elleboogje te kunnen begaan op Patje. Iedereen in Apeldoorn weet dat je zulke fratsen niet bij onze onverschrokken aanvoerder moet doen, die pardoes belager een zetje gaf. In de hoop dat de scheids een pingel zou geven of verzuimen de eerste overtreding te bestraffen, stortte de B acteur ter aarde en bleef 10 minuten als zwaargewond liggen. Tevergeefs want zowel de nummer 3 als Patje voor zijn (begrijpelijke) reactie kregen 10 minuten tijdelijke wedstrijduitsluiting ofwel de gele kaart voorgehouden.

Toen er op rechts balverlies werd geleden en de nummer 9 naar binnen was geknepen, was Henri dusdanig uit positie gespeeld dat die 9 met zijn eerste schot op goal Tukkert wist te verschalken met een boogbal. De achterstand was totaal tegen de verhouding in. CSV had de wedstrijd tot dusver onder controle en had zelf al wat kansjes gecreëerd. Helaas stond of het vizier niet op scherp of bracht de reusachtige Oenese sluitpost redding.

Het verzorgde voetbal tot dusver had vertrouwen gegeven en daar kon één toevallige tegentreffer niets aan afdoen. Toch werd Henri kort na deze goal gewisseld voor Jozef omdat de nummer 9 had ontdekt dat er op snelheid misschien wat te halen zou zijn.

Het was een kwestie van tijd dat het vertrouwen en het verzorgde spel een doelpunt zouden opleveren. OK, OK…. vertrouwen, verzorgd spel en Chris! Toen CSV in korte tijd tweemaal een corner verdiende bleef de bal de tweede keer hangen op de rand van de 16. Oene kreeg de bal niet weg, Joppie kreeg em niet lekker onder control, Chris kreeg em voor de voeten en haalde verwoestend uit. De bal ging recht op de boomlange keeper af maar de enorme snelheid van het leer lieten zijn reflexen kansloos. De kleine ruimte tussen het hoofd van keeper en de onderkant van lat (die nog geraakt werd onderweg) was precies groot genoeg voor de verdiende gelijkmaker.

In de rust klonken lovende woorden voor de strijdwijze en de uitvoering van eenieders taken. De enige directe wissel was Mark voor JusTim Bieber. Mark ging centraal staan en Jopp verhuisde naar de linkerkant. De mogelijke andere wissels werden alvast doorgesproken. Na een laatste aanwijzing om voor de eenvoudige oplossing te kiezen en te blijven coachen stuurde Meneer Zintel de spelers terug naar veld 8 voor de tweede helft.

Het moet gezegd worden dat de scheidsrechter ijzig kalm zijn eigen wedstrijd bleef fluiten. Zijn beslissingen werden constant aangevochten door Oene. Vanaf de kant leek Oene bij een aantal besluiten wel reden te hebben tot mekkeren. Maar omdat ze eerst gingen appelleren en mekkeren en pas daarna besloten om door te voetballen wist CSV tot 2x toe te profiteren. Chris was de gevierde man bij de tweede treffer op aangeven van Mark en de derde treffer was voor Mark zelf. Bij deze stand (3-1) durfde de coach Don Leon rust te geven door hem te wisselen door de gedreven Petert. Na deze wissel voelde MatsoeMatsoe zijn invalbeurt aankomen. Matthijs stond zijn plek gewillig af. De verdediging van Oene werd nu geconfronteerd met 3 pijlsnelle voorwaartsen die als een 6 traps automaat soepeltjes achter elke diepgespeelde bal spurtten. Om moedeloos van te worden dus.

Toen Chris op één van de diepe ballen op het vijandelijke doel afging probeerde Oene hem met een nare trap van achter van scoren af te houden. Toch wist Chris met een uiterste krachtinspanning langs de keeper te punteren. 4-1! Ongekende weelde voor de rood-gelen! De coaches overlegden met elkaar en besloten de wedstrijd op slot te gooien met de inbreng van de stylist van het team Michaelangelo, ook wel bekend als Angelo ‘Tikkie terug’ den Doop. Joppie kwam ietwat aangeslagen (letterlijk, aan de enkel) naar de kant.

Patje werd gesommeerd de formatie om te zetten naar 4-2-3-1. Mark stond als diepe spits, Chris daar vrij bewegend omheen, Woutert die een hele sterke wedstrijd speelde op links en MatsoeMatsoe op rechts. Angelo flankeerde Patje als blok voor de verdediging die nog steeds als een huis stond. Hoewel onze vermoeide Christiaan (CV) naar de zijlijn tuurde verlangend naar een wissel besloot de technische leiding dat er wel genoeg Blouw op het veld moest blijven.

Met zijn eerste balcontact toonde Angelo zijn handelsmerk aan het grote publiek. Met de nodige flair passte hij de bal op Herald die tegen alle prognoses in de volle 90 minuten kon spelen. Herald wilde het spel via de linkerflank voort zetten maar daar kon een Oenenaar tussen komen; 4-2. Niemand van CSV kon daar nog zenuwachtig van worden.

Mark kreeg de kans om de marge weer op 3 te zetten en probeerde een lobje. De bal ging zoals bedoeld over de keeper, maar helaas ook over en naast de goal.

De nummer 3 van de Oenemers bleef de hele wedstrijd oefenen op zijn schwalbes. Met of zonder tegenstander in de buurt ging hij tegen het gras. In de blessuretijd beloonde de scheids zijn volhardende oefeningen met een vrije trap. Uit die vrije trap wist de heetgebakerde nummer 14 te scoren, ware het niet dat hij hands maakte. Hevig mopperend over de zoveelste dwaling van de scheids beende hij naar de middenlijn. De scheids vond het echter welletjes en blies zijn Last Post op de fluit, waarop de nummer 3 zich nog maar eens tegen het gras liet zakke

MotM: Met zijn inzet, snelheid en onverzettelijkheid was hij een plaag voor verdediging en scoorde een hattrick. Maar als Chris als MotM wil worden uitgeroepen moet hij zich eerst maar over laten schrijven van het 10e naar ons 12e!

Die eer gaat nu naar Patje die zich een heuse captain toonde op zijn vertrouwde en geliefde plek op het middenveld. Naast dat hij de lijnen uitzette en het spel dicteerde dook hij als een jonge hond links en rechts de gaten in, zowel aanvallend als verdedigend. Als Patje deze vorm kan vast houden gaan we daar als team nog veel plezier aan beleven.

Wedstrijdverslag DVS’33 – CSV 12 17 oktober 2015

Het was de hele week al regenachtig en druilerig geweest en de laatste dag van week 42 was het weerbeeld niet anders. Het gevolg was een zompig veld en tal van afmeldingen van onze mooi weer voetballers. Op vrijdagavond stond de teller op 12 aanwezige voetbaldieren. Gelukkig vonden we in Mark een meer dan uitstekende stand-in voor Daniel.

De verrassing was dan ook groot toen 16 man zich meldden bij aankomst op de naamloze accommodatie van Ermelo.

Het 13e van CSV wist hun wedstrijd afgelast en hoorde van de nood bij hun clubgenoten. Jaimy, Nico, Roel zagen een vrije zaterdag bij moeders de vrouw niet zitten en meldden zich vrijwillig aan! Hulde!

 

De opstelling zag er derhalve als volgt uit

Goal: Jaimy

Verdediging (v.l.n.r.): Don Leon, Patje, Roel, Petert

Middenveld: Woutert, Tim, Jozef, Matthijs

Aanval: Mark, BoomBoom

 

Bank: Henri (ging vlaggen, waarvoor hulde) Nico, Angelo, Patatje Joppie

Trouwe supporters: Herald, Robbie en één betaalde supporter Meneer Zintel, die hoopvol zijn kicksen had meegenomen in de hoop als in een jongensboek als toeschouwer in te mogen vallen.

 

Het was goed te merken dat we op de zogeheten Bible-belt speelden. De onrechtvaardige scheidsrechter uit Lukas 18 liet zijn arbitraire oordeel wel erg vaak uitvallen in Ermelo’s voordeel. Meneer Zintel leek op de heilige Veluwse grond wonderbaarlijk genezen te zijn van de liesblessure maar zijn geloof was waarschijnlijk niet groot genoeg want na 3 minuten spelen was de blessure terug. Er zal ook een engeltje op de lat van DVS gezeten hebben. Een andere verklaring is er niet te bedenken voor de gemiste kansen. Er zijn nog meer Bijbelse paralellen te trekken met deze wedstrijd maar aangezien de meesten van ons niet bepaald Bijbelvast zijn laat ik het hierbij.

 

Met het Oktoberfest in het vooruitzicht leek het alsof CSV met de gedachten al bij de pullen bier en dirndl’s zat. Het was ronduit slordig wat de mannen lieten zien. DVS had kennelijk ook snode plannen voor de avond want die speelden zo mogelijk nog beroerder. Moiboy Mark onttrok zich op momenten enigszins aan de misère en zette BoomBoom tot twee keer toe vrij voor de keeper met een magistrale steekpass. Helaas wist BoomBoom de buitenkansjes niet te verzilveren maar net als vorige week was het de 3e keer wel raak. DVS kreeg de bal niet weg bij een aanval en daarbij rommelde de bal voor de voeten van BoomBoom voor een niet te missen kans:0-1.

 

Het leek op een bevrijdende treffer ook al was het nog vroeg in de wedstrijd, want CSV begon beter te spelen, maar vergat keer op keer zichzelf te belonen met een doelpunt en de wedstrijd professioneel te ‘killen’. De grootste kans was daarbij voor Petert die bij een vorige aanval mee naar voren was gelopen en vermoedelijk een contactlens was kwijt geraakt. Terwijl DVS van het eigen doel af speelde liet Petert het spel aan zich voorbijgaan en daarbij zijn mannetje volledig vrij terwijl hij als rechtsback toch eigenlijk mee had moeten lopen. Hoe dan ook, Petert was rechts voorin blijven hangen toen de bal in de omschakeling over de mistastende nummer 16 van DVS viel, pardoes voor de voetjes van Petert. Petert deed op de voor hem ongebruikelijke positie wat iedere spits zou doen, schieten. Het keurige schot kon echter eenvoudig gekeerd worden door de goalie, waardoor Petert nog even moet wachten op zijn eerste competitietreffer.

 

De toeschouwers begonnen wat ongedurig te worden en de muiters langs de zijlijn bespraken of en hoe ze de elftalleidert zouden gaan wisselen. De kersverse vader zat niet bepaald in de wedstrijd. Toch werd besloten om niet in te grijpen maar te wachten tot de rust.

Het tempo van de wedstrijd zakte zo ver weg dat zelfs onze ietwat corpulente vlaggenist moeiteloos kon meelopen met de laatste man om de buitenspellijn te bewaken. Lekker Ding had zodoende tijd, energie en lucht over om voor een overtreding op Don Leon te vlaggen. Dit tot ergernis van de onrechtvaardige scheidsrechter die Lekker Ding verbood om nog voor overtredingen te vlaggen. Dat mocht alleen hijzelf.

Omdat beide teams geen doortastende aanvallende intenties ten toon spreidde was de logische en verdiende ruststand 0-1.

 

In de rust werd besloten van systeem te wisselen. Het 4-4-2 werd omgezet naar 4-3-3. Opmerkelijk, aanvankelijk ingegeven om Matthijs meer in zijn kracht te laten spelen als rechtsbuiten omdat hij de 1e helft als rechtshalf niet helemaal uit de verf kwam. Matthijs werd echter vervangen door Joppie waardoor de tactische ingreep niet functioneel was. Nico kwam voor Woutert en Patje verliet het veld voor Angelo.

 

Het nieuwe systeem leek de tegenstander beter te liggen dan de rood-gelen. DVS kwam in ieder geval steeds dichter in de buurt van Jaimy. Het zware veld begon zijn tol te eisen van de fysieke gesteldheid van onze spelers. De een na de ander maakte het bekende wisselgebaar. Petert, Roel, Niels, Barry maakten dankbaar gebruik van de sterke bankbezetting. Alle wisselingen maakten het spel er niet beter op. Het was CSV mede dankzij uitmuntend keeperswerk van Jaimy 90 minuten gelukt om de nul te houden. In de blessure tijd kreeg DVS een dubieuze corner toegewezen. En toen gebeurde het onvermijdelijke. Een ongeschreven voetbalwet luidt dat wanneer je zelf niet de kansen maakt dit aan de andere kant wel gebeurd. U begrijpt, trouwe lezer, dat de gelijkmaker werd binnengekopt. Wat een doffe ellende, tegenvaller, blamage!

 

De Man of the Match is net als vorige week de doelman! Zonder de hulp van Jaimy hadden we deze pot ook maar zo kunnen verliezen. Hij speelde een foutloze wedstrijd en kon niets doen aan de late gelijkmaker.

 

Wedstrijdverslag CSV 12 – De Kieviten 2 (10 oktober 2015)

Wedstrijdverslag CSV 12 – De Kieviten 2                                      10 oktober 2015

(speciaal voor Leon)

Op een schitterende na-zomerdag traden de mannen van CSV 12 laat in de middag aan tegen een onbekende tegenstander, De Kieviten. Niemand van de aanwezige spelers of toeschouwers konden de herkomst van dit elftal echt thuisbrengen maar Julian Assange’s WiKi leaks bood uitkomst en leerde dat de heren uit Voorthuizen waren afgereisd naar het Sportpark Orderbos.

Opstelling:

Goal: Tim

Verdediging (v.l.n.r.): Gijsbert, Patje, Chris, Meneer Zintel

Middenveld: Jozef, Angelo, Matsoe Matsoe

Aanval: Joppie, BoomBoom, Matthijs

 

Bank: Petert, Woutert

Harde kern supporters: Herald, Robbie

Omdat de wedstrijd om half vier stond gepland verschenen 12 uitgeslapen kerels keurig op de afgesproken tijd van half 3 op het sportcomplex van de rood gelen. Alleen Wouter ontbrak met kennisgeving. Hij zou later aansluiten.

De kleedkamers waren nog volop bezet met blote mannen van teams die hun wedstrijd al hadden gespeeld en omdat geen van ons (openlijk) van de herenliefde is, besloten we iets later dan gebruikelijk om te kleden. Dientengevolge kon er van een gezamenlijke warming-up geen sprake zijn. Als vanouds deed iedereen maar wat om de spieren warm te krijgen en wat trap- en passingoefeningen.

De scheids was onverbiddelijk. Toen de klok half vier sloeg floot hij voor de start van de wedstrijd hoewel nog lang niet iedereen er klaar voor was. Patje had de toss gewonnen en dus starten we met de zon in de rug. Dit voordeel kon niet voorkomen dat de bal vanaf het middenveld in een moment van onachtzaamheid en gemakzucht te kort werd terug gespeeld op Tim. De bal viel precies tussen de verdediging en de keeper. Iedereen bij CSV keek verbouwereerd toe hoe een speler van de tegenstander er als de Kieviten bij was om de bal diagonaal achter de als aan de grond genagelde gelegenheidsdoelman te schuiven. 1-0 achter! Hoofdschuddend slenterde de achterhoede richting hun posities bij de aftrap. Had Tim met zijn snelheid niet eerder bij de bal kunnen zijn dan die Kievit?

Ondanks dat er goed gecoacht werd van achteruit was het moeilijk te ontdekken wat precies de strijdwijze was van CSV. Chris vroeg zich af wie zijn directe tegenstander was, Matsoe Matsoe acteerde wat onwennig op rechtshalf, Angelo ruziede regelmatig met de bal, de kersverse vader Matthijs ontbeerde zichtbaar wedstrijdritme en op links was de wisselwerking niet optimaal. Desondanks lukte het CSV steeds beter de wedstrijd naar zich toe te trekken. Een tweetal levensgrote kansen werden om zeep geholpen maar bij de derde kans was het raak: Barry werd weggestuurd door Matthijs en liet zich niet opzij zetten door de verdediging. Eenvoudig verschalkte hij de doelman met een geplaatste bal in de korte hoek: 1-1.

Niet veel later mocht BoomBoom aanleggen vanaf 11 meter nadat de keeper hem onreglementair van en doelpoging had afgehouden. Eigenlijk had dit ook een kaart voor de sluitpost moeten zijn, maar de scheids liet het bij een strafschop. De keeper zat er goed bij toen BoomBoom inschoot maar kon de bal niet keren en dus stond het kort voor rust 2-1.

Toen Joppie op rechts de bal oppikte en de tegenstander zijn hielen liet zien kon laatstgenoemde niet anders dan de rappe spits onderuit te schoffelen. Overtreding en een vrije trap! Jop nam hier echter geen genoegen mee en ging verhaal halen. Dat was even begrijpelijk als jammer. Want wellicht daarom verzuimde de scheids de verdediger een verdiende gele kaart te geven, die Jop nu ook bespaard bleef.

De vele rushes op rechts van een onvermoeibare meneer Zintel hadden weinig indruk gemaakt op de technische leiding van CSV. Hij en Matsoe Matsoe werden in de rust gewisseld voor Woutert en Petert.

Uit een haast identieke fout als in de eerste helft wisten De Kieviten opnieuw te profiteren. Angelo speelde een ziekenhuisbal op onze aanvoerder en libero, Patje, die compleet verrast werd door een tegenstander in zijn rug. 2-2. Vol chagrijn over alweer een onnodige tegengoal trapte CSV weer af.

Linkspoot Woutert, die vanaf rechts speelde, ontving een prachtpass van Barry die zich in had laten zakken tot op het middenveld. Hij faalde niet oog in oog met de keeper en herstelde de voorsprong in het voordeel van de rood gelen.

Angelo werd gewisseld voor meneer Zintel die gretig de wedstrijd hervatte. Misschien wel iets te gretig, want na een uitstekende actie en dito combinatie met Woutert volgde een afzwaaier i.p.v. de voorzet die hij ongetwijfeld in gedachte had. Terug op zijn post als back schoot het de onfortuinlijke veertiger in de lies en moest na 5 minuten speeltijd vervangen worden.

Toen de nummer 11 van de Kieviten na een luchtduel met de heersende veldheer Gijsbert verkeerd neer kwam rolde hij een keer of 15 door en moest zich laten vervangen. Omdat de tegenstander met slechts 12 man was gekomen werd de altijd sportieve Robbie bereid gevonden om voor de Kieviten te vlaggen.

Uw reporter besloot in het belang van zijn gezondheid alvast te douchen en mistte derhalve de gelijkmaker. Getuigen verklaarden dat een zeer ongelukkige samenloop van omstandigheden de tegentreffer inleidde. Maar 3x in één wedstrijd een doelpunt weggeven is geen pech meer, dat is eerder een slechte gewoonte.

Terug bij het veld kreeg CSV een corner op links. Matthijs gaf voor en Joppie torende hoog boven iedereen uit en kopte snoeihard binnen. 4-3! Toen Barry korte tijd later de beslissende treffer kon binnentikken was het gedaan. Er zat een luchtje aan van buitenspel, maar omdat niemand appelleerde en Robbie de vlag omlaag hield noteerde de scheids 5-3 op het formulier.

Het is moeilijk om een MotM te kiezen. Daarvoor zat er eenvoudig weg te weinig lijn in het spel. Barry scoorde weliswaar een hattrick, maar mistte ook een paar goede kansen.

Tim offerde zich op voor het team door te gaan keepen. Met twee prachtige reddingen met de voet voorkwam hij dat De Kieviten gingen geloven dat er wat te halen viel op het kunstgrasveld van CSV. Hopelijk speelt hij de volgende wedstrijd gewoon weer op de linkerflank want daar komen zijn kwaliteiten meer tot zijn recht. Desalniettemin levert het hem de eerste MotM uitverkiezing van dit seizoen op. Gefeliciteerd!

Wedstrijd verslag Beekbergen 2- CSV 8 van zaterdag 13 april

 

Niet alleen de speelagenda van CSV 8 zit overvol na alle afgelastingen in de winterperiode, ook de nodige spelers konden geen plekje vrijruimen in hun agenda voor de o zo belangrijke pot tegen het moeilijk te kloppen Beekbergen 2.

Sommigen wisten er van (Leon en Will allebei familiedag) anderen werden compleet verrast met een vrijgezellendag. Nou KingFerres, we komen de schade van gederfde doelpunten wel verhalen op je bruiloft ;P

En je hebt spelers die niet op komen dagen, zelfs al is de bezetting nog zo krap, die daarmee het teambelang schaden.Gelukkig bood Jaron Nidam van het 5e zich aan nadat de wedstrijd van zijn team was afgelast.

De startopstelling zag er derhalve als volgt uit:

Goal: Tukker Herald

Verdediging (v.l.n.r.): Jaron – Lindy – Sijmen – Hupkensss

Middenveld: Jeffos – Jozef – Bub – Patje – Rooie

Aanval: BoomBoomBarry

Bank: Sammy en Meneer Zintel maar die ging vlaggen, dus technisch gezien zat hij niet op de bank. Nico had zijn trainersjack van de F3 nog aan en nam de functie van teamleider op zich.

Hoewel we halverwege de lente leven waren de klimatologische omstandigheden voor het eerst dit jaar ook echt lenteachtig. Een pover zonnetje met een voor sporters ideale temperatuur van 12 graden. Dit weerbeeld lokte een behoorlijk aantal bejaarden vanuit het verzorgingstehuis aan de overkant achter de Geraniums vandaan en ook onze vaste toeschouwers (Rob, Tina en later Diedje) konden naast een goede pot voetbal eindelijk ook eens van het weer genieten. Kortom, we hadden publiek! Misschien dat daarom zelfs de warming-up er wat fanatieker aan toe ging dan anders. Vooraf hamerde Sijmen nog maar eens op afspraken, coachen, compact spelen, er op klappen en vooral met plezier spelen. Aanvoerder Jozef won de toss.

Genoeg over de randzaken! Nu door naar de wedstrijd.

De woorden van Sijmen misten hun uitwerking niet. Onder aanvoering van een onnavolgbare Bub klapte CSV er vanaf het eerste fluitsignaal bovenop. Je kon merken dat hij pas geleden nog op volle zee had gezeten. Gewend aan het deinen van de boot stond Bub stevig op de zeebenen in het op-en-neer golvende spel. De middenvelders van Beekbergen zijn blijkbaar nooit verder gekomen dan het Kristalbad, want zij verzopen door de imposante rushes van onze Bub! In een poging hun middenveld te ontzetten, sommeerde hun aanvoerder om alle ballen de hoeken in te spelen. Dat dit geen soelaas bood was te danken aan de uitstekend georganiseerde verdediging die, zeker de eerste helft, niets weggaf.

Het leek alsof CSV 8 het goede gevoel weer te pakken had gekregen en met prima combinatie spel werden een aantal dotten van kansen gecreëerd. Zo vergat BoomBoom eens te schieten vanaf randje 16 en volleerde Bub voorlangs na een sterk staaltje hooghouden in de vijandelijke 16. Het ontbrak echter steeds aan een dodelijke eindpass, totdat BoomBoom eindelijk het gaatje vond en op voor hem typerende wijze onbedaarlijk hard binnenschoot. Een meer dan verdiende voorsprong.

Echt genieten van deze voorsprong kon CSV niet. De wedstrijd kreeg met het uitvallen van onze gastspeler een grauw randje met een nare smaak. Na een op het oog onschuldige overtreding, kwam Jaron ongelukkig op zijn schouder terecht. Toen hij overeind probeerde te komen hoorde Meneer Zintel op een meter of 4 afstand een bot kraken en werd al gauw duidelijk dat de ongelukkige Jaron zijn sleutelbeen had gebroken. Gelukkig hadden we in Beekbergen een uiterst sportieve tegenstander en behulpzame verzorger die een mitella aanlegde. Een trieste aftocht voor Jaron. Zijn plek in de verdediging werd noodgedwongen overgenomen door Zintel en Nico ging met zijn blessure half strompelend vlaggen.

De wedstrijd werd hervat. Herald wist met een paar reddingen de nul op het bord te houden en ook aan de andere kant wilde de bal er helaas niet nog een keer in. Meneer Zintel werd een keer onterecht teruggefloten voor buitenspel en dat waren wel zo’n beetje de spaarzame hoogtepunten van de resterende minuten uit de eerste helft.

In de rust werd besloten om nog even in de huidige bezetting te blijven staan. Samir moest zich wel vast warm lopen want niet alles is zo sterk als een Samsonite koffer. Neem bijvoorbeeld de nagel van de grote teen van onze eigen Samsonite.

Nog voor de wissel kon plaatsvinden speelde Beekbergen een lange bal die een prooi leek te zijn voor Herald. Hij moest echter lossen en de nummer 10 van Beekbergen was er als de kippen bij om hem in het doel te lopen. Uit het niets stond het 1-1.

Sijmen maakte plaats voor Sammy die op Patje’s plek ging spelen. Patje zakte een linie terug en kwam in het centrum naast Lindy te staan.

CSV was toch even van het stuk gebracht en begon uit positie te lopen. Met name Meneer Zintel spurtte geestdriftig de zijlijn langs maar bracht daarmee eerder teamgenoten in de problemen dan dat het kansen opleverde. Aanvoerder Jozef ontfermde zich over de energieke back door hem een directe tegenstander toe te wijzen. Dat ging al beter.

Het moet gezegd, Beekbergen had in deze fase het betere van het spel en ging op zoek naar de doelpunten. Apeldoorn had echter meer individuele kwaliteit op vitale posities en counterde zich naar de 2-1. Bart kopte een prima voorzet van Neefje onberispelijk raak. Korte tijd later werd het zelfs 3-1 toen Rooie de bal op een presenteerblaadje kreeg van Barry om zijn moyenne op te vijzelen en daar dankbaar gebruik van maakte.

De wedstrijd leek gespeeld maar daar dacht Beekbergen heel anders over. Ze schakelden een tandje bij en CSV ging leunend op de voorsprong achteruit lopen. Het bleek een faliekante misrekening te zijn. Op alweer een hoge bal ging Patje onder de bal door en lag de weg open naar Herald. Hij kon de aansluitingstreffer niet voorkomen. Beekbergen rook bloed en ging getergd ten aanval.

Met nog zo’n tien minuten op de klok werd de geringe trainingsarbeid pijnlijk duidelijk toen er links en rechts spelers om een wissel moesten vragen. Pijntjes en krampen doken op scheetjes in een bubbelbad. De aanvoerder en beste speler van Beekbergen, de nummer tien, had kennelijk wel doorgetraind en slalomde met trucjes en schijnbewegingen naar de gelijkmaker 3-3.

Het werd duidelijk dat in deze wedstrijd de mannen van de jongetjes gescheiden zouden worden. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de kerels van CSV gezamenlijk de rug rechtten en nog een keer alles uit de kast haalden om te halen waar men recht op had: 3 punten. Wie anders dan Bartje die bruine bonen als krachtvoer had gegeten en er keurig voor had gebeden, zag zijn bede verhoord toen hij Barry wist te vinden die vervolgens het vonnis over Beekbergen velde: 3-4.

Nog was de wedstrijd niet gedaan. De warrige scheids hield anderhalve minuut na de extra speeltijd de fluit in de mond alsof de Kukident was uitgelopen en het kleinood vast had gemetseld tussen de kaken. Zolang Beekbergen kon en de scheids het toeliet door niet te blazen probeerde ze met beproefd recept, een lange bal, een gelijkmaker te forceren en het verlies af te wenden. Maar onze kleine paarse held op goal plukte de bal uit de lucht en gaf de scheids door optimaal gebruik te maken van de zes seconden regel de gelegenheid om dan eindelijk een einde te maken aan een enerverende pot. Dank en hulde ook voor de mannen van Beekbergen.

De spelers van CSV ploften moegestreden neer op het kunstgras van het hoofdveld. Gejuich klonk op vanaf de bank en van achter de boarding waar Rooie wegens verbaal geweld naar toe was verbannen door de scheids. Bub had als MotM de wedstrijdbal wel mee willen nemen maar dat mocht niet.